Τα κτίρια του Σικάγο που περνάς βραχίονα προς βραχίονα

Τρεις βραχίονες και ένα σημείο συνάντησης

Το ποτάμι του Σικάγο έχει τρία μέρη, και κάθε κρουαζιέρα αρχιτεκτονικής σχεδιάζεται γύρω από αυτά. Ο κύριος βραχίονας κινείται δυτικά από τη λίμνη Μίσιγκαν ως το Wolf Point. Εκεί ο βόρειος βραχίονας έρχεται από τα βορειοδυτικά, ενώ ο νότιος στρίβει προς τα νότια. Οι περισσότερες περιηγήσεις των 90 λεπτών ανεβαίνουν πρώτα τον κύριο βραχίονα, κοιτάζουν μέσα σε καθέναν από τους άλλους δύο και μετά γυρίζουν προς τη λίμνη περνώντας από το Riverwalk στη νότια όχθη. Αφού η Μεγάλη Πυρκαγιά του Σικάγο του 1871 κατέστρεψε μεγάλο μέρος του κέντρου, η πόλη ξαναχτίστηκε κατά μήκος αυτών των όχθεων με μια αυτοπεποίθηση που δεν έχει σβήσει από τότε, κι έτσι μια κρουαζιέρα λειτουργεί σαν χρονολόγιο της αμερικανικής αρχιτεκτονικής.

Ο κύριος βραχίονας, από τη Michigan Avenue ως το Wolf Point

Το πρώτο κομμάτι είναι το πιο πυκνό. Στη γέφυρα της Michigan Avenue, δύο πύργοι της δεκαετίας του 1920 αντικρίζουν ο ένας τον άλλον από τις δύο πλευρές του δρόμου. Το Wrigley Building, ντυμένο με λευκή εφυαλωμένη τερακότα, έχει πύργο με ρολόι εμπνευσμένο από τη Χιράλντα της Σεβίλλης. Απέναντι υψώνεται το νεογοτθικό Tribune Tower, νικητής ενός αρχιτεκτονικού διαγωνισμού του 1922 με περισσότερες από 260 συμμετοχές. Στη βάση του είναι ενσωματωμένες περίπου 150 πέτρες και θραύσματα από κτίρια και τοποθεσίες όλου του κόσμου, που μπορείς να δεις από κοντά αν περάσεις από εκεί πριν από την επιβίβαση.

Δυτικά της γέφυρας, ο γυάλινος Trump International Hotel and Tower υποχωρεί κλιμακωτά, και κάθε σκαλοπάτι παραπέμπει στο ύψος ενός γειτονικού κτιρίου. Ακολουθούν οι δύο κυλινδρικοί πύργοι του Marina City, τα «καλαμπόκια» 65 ορόφων του Bertrand Goldberg από τη δεκαετία του 1960. Τα αυτοκίνητα παρκάρουν σε ανοιχτές σπειροειδείς ράμπες στους 19 χαμηλότερους ορόφους, και στο επίπεδο του νερού υπάρχει μαρίνα. Δίπλα τους στέκεται το σκούρο AMA Plaza, το πρώην IBM Building, ένα από τα τελευταία έργα του Ludwig Mies van der Rohe. Ο λιτός μαύρος κάνναβός του δίπλα στις καμπύλες του Goldberg δημιουργεί μία από τις πιο έντονες αντιθέσεις της διαδρομής.

Πιο δυτικά, το Reid Murdoch Building από κόκκινο τούβλο, με τον πύργο του ρολογιού, βρίσκεται στη βόρεια όχθη ανάμεσα στις οδούς Clark και LaSalle, απομεινάρι της εποχής που οι χονδρέμποροι γέμιζαν τις όχθες. Κοίτα νότια κατά μήκος της LaSalle Street για το Chicago Board of Trade, έναν πύργο Art Deco που κλείνει τη θέα στο βάθος. Κοντά στη στροφή, το 333 Wacker Drive καμπυλώνει τον πράσινο γυάλινο τοίχο του ακολουθώντας το ποτάμι, και μια μέρα χωρίς αέρα ολόκληρη η στροφή καθρεφτίζεται πάνω του. Λίγο πιο πέρα, στη βόρεια όχθη, βρίσκεται το Merchandise Mart, που άνοιξε το 1930 ως το μεγαλύτερο κτίριο του κόσμου. Μετά το σκοτάδι η πρόσοψή του προς το ποτάμι γίνεται οθόνη για τις προβολές Art on theMART, ένας λόγος να κοιτάξεις και τις βραδινές κρουαζιέρες.

Στον νότιο βραχίονα ως το Willis Tower

Στρίβοντας νότια στο Wolf Point, το σκάφος περνά ανάμεσα στους τοίχους του West Loop. Από το νερό, η Civic Opera House του 1929 μοιάζει με γιγάντια πολυθρόνα, ένας ψηλός κεντρικός όγκος ανάμεσα σε δύο χαμηλότερες πτέρυγες. Αυτό το σχήμα τής χάρισε το παρατσούκλι «ο θρόνος του Insull», από τον Samuel Insull, τον μεγιστάνα των δημόσιων επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας που βρισκόταν πίσω της. Πιο κάτω, το 311 South Wacker επιδεικνύει την κορώνα του, ένα γυάλινο δαχτυλίδι που φωτίζεται μετά το σκοτάδι. Η μεγάλη στιγμή έρχεται στο Willis Tower, το πρώην Sears Tower, ύψους 442 μέτρων. Από το επίπεδο του ποταμού βλέπεις πώς η δέσμη τετράγωνων σωλήνων του λιγοστεύει κλιμακωτά προς την κορυφή, μια στατική ιδέα του μηχανικού Fazlur Khan της SOM.

Ο ιστότοπος της ίδιας της Wendella περιγράφει τη διαδρομή των 90 λεπτών ως διαδρομή από το Goose Island ως την Chinatown, αν και ο καπετάνιος αποφασίζει εκείνη τη μέρα πού θα γυρίσει.

Στον βόρειο βραχίονα

Ο βόρειος βραχίονας είναι ο πιο ήσυχος. Εδώ το ποτάμι στενεύει. Παλιά κτίρια που έγιναν λοφτ και νεότερες πολυκατοικίες στέκονται κοντά στο νερό, και οι μεγάλοι πύργοι μένουν πίσω σου. Το ίδιο το Wolf Point, η λωρίδα γης όπου συναντώνται οι βραχίονες, γέμισε τις τελευταίες δεκαετίες με γυάλινους πύργους γραφείων και κατοικιών. Πιο πάνω, η παλιά σιδηροδρομική γέφυρα της Kinzie Street στέκεται συχνά σηκωμένη, ένα ατσάλινο ανασηκούμενο φύλλο που δείχνει τον ουρανό. Κάποιες περιηγήσεις συνεχίζουν ως το Goose Island, ένα βιομηχανικό νησί που το ποτάμι το αγκαλιάζει από δύο πλευρές, πριν γυρίσουν πίσω.

Ανατολικά, προς τη λίμνη

Το τελευταίο κομμάτι πριν από τη λίμνη δείχνει τη νεότερη σιλουέτα της πόλης. Το Aqua, του Studio Gang της Jeanne Gang, υψώνεται στα 262 μέτρα με μπαλκόνια που προεξέχουν έως 3,7 μέτρα από την πρόσοψη, ώστε ο πύργος να μοιάζει να κυματίζει σαν νερό. Το μεταγενέστερο St. Regis Chicago της ίδιας, γνωστό αρχικά ως Vista Tower, είναι το τρίτο ψηλότερο κτίριο της πόλης, ένα σύμπλεγμα κλιμακωτών γυάλινων πύργων σε αποχρώσεις του γαλαζοπράσινου. Στη βόρεια όχθη, το NBC Tower του 1989 δανείζεται τις υποχωρήσεις και την ανοιχτόχρωμη πέτρα του από τη δεκαετία του 1930, μια μεταμοντέρνα αναφορά στο Rockefeller Center. Τελευταίο έρχεται το Lake Point Tower, η καμπύλη γυάλινη πολυκατοικία που στέκεται μόνη της ανατολικά της Lake Shore Drive.

Στην κρουαζιέρα λίμνης της Wendella, εδώ τελειώνει το κομμάτι στο ποτάμι και αρχίζει ο υδατοφράκτης. Ο οδηγός για λίμνη και ποτάμι περιγράφει τι βλέπεις από το νερό πιο πέρα.

Από τη Σχολή του Σικάγο στο καμπύλο γυαλί

Δεν χρειάζεσαι τις ονομασίες των ρυθμών, βοηθούν όμως να σου μείνει η ξενάγηση. Το Home Insurance Building του 1885, του William Le Baron Jenney, θεωρείται συχνά ο πρώτος ουρανοξύστης. Στεκόταν στο Loop ως το 1931, και η Σχολή του Σικάγο που ακολούθησε χρησιμοποίησε ατσάλινους σκελετούς για να ανεβάσει τα κτίρια ψηλότερα, με μεγάλα παράθυρα. Κατά μήκος του ποταμού η ιστορία συνεχίζεται με το νεογοτθικό ύφος του Tribune Tower και φτάνει στο Art Deco, που βλέπεις στο Merchandise Mart και στο Board of Trade. Ο Mies έφερε τον μοντερνισμό από ατσάλι και γυαλί του AMA Plaza, και ο Goldberg απάντησε με τις καμπύλες από σκυρόδεμα του Marina City. Μεταμοντέρνοι πύργοι όπως το 333 Wacker Drive και το NBC Tower ήρθαν τη δεκαετία του 1980, ενώ το Studio Gang δείχνει πού έχει πάει η σιλουέτα της πόλης από τότε. Οι εθελοντές ξεναγοί στην κρουαζιέρα του Architecture Center εμβαθύνουν περισσότερο σε αυτούς τους ρυθμούς, που η καταχώριση τους παρακολουθεί από το Art Deco ως τον μεταμοντερνισμό.

Οι γέφυρες από πάνω σου

Καμία άλλη πόλη της Βόρειας Αμερικής δεν έχει τόσες κινητές γέφυρες. Οι μετρήσεις τις υπολογίζουν σε 37 ή 38 στο ποτάμι, και οι περισσότερες κάτω από τις οποίες περνάς είναι ανασηκούμενες. Κάθε φύλλο περιστρέφεται πάνω σε ένα βαρύ αντίβαρο και γέρνει προς τα πάνω για να περάσουν τα ψηλά σκάφη. Πρόσεξε τα μικρά σπιτάκια στις γωνίες, που στεγάζουν τους μηχανισμούς που σηκώνουν κάθε άνοιγμα. Η γέφυρα της Michigan Avenue, που άνοιξε το 1920, είναι αυτή δίπλα στην οποία επιβιβάζονται οι περισσότερες κρουαζιέρες, και η κρουαζιέρα του Architecture Center μετρά 13 ανασηκούμενες γέφυρες στη διαδρομή της. Για να καδράρεις τα ατσάλινα κάτω μέρη τους σε φωτογραφία, δες τις συμβουλές μας για φωτογραφία.

Ποιες κρουαζιέρες καλύπτουν ποιους βραχίονες

Τέσσερις κρουαζιέρες καλύπτουν ολόκληρο το ποτάμι. Η περιήγηση 90 λεπτών της Wendella από ~40 € έχει τις περισσότερες κριτικές, ενώ η Shoreline από ~35 € είναι ο φθηνότερος τρόπος να δεις και τους τρεις βραχίονες. Η Chicago Line από ~38 € προσθέτει δωρεάν αναψυκτικά. Η κρουαζιέρα 45 λεπτών από ~25 € πηγαίνει από τη Lake Shore Drive ως το Willis Tower κατά μήκος του νότιου βραχίονα, οπότε χάνει τον βόρειο. Αν ακόμη διαλέγεις, ο οδηγός ποια κρουαζιέρα να κλείσεις τις ζυγίζει ανάλογα με την προτεραιότητά σου, και ο οδηγός για τις αποβάθρες δείχνει από πού επιβιβάζεται η καθεμία.